Een man had al een tijdje een radio. Maar hij was niet tevreden met die radio. Het geluid was wel goed, maar hij miste bij de sportverslagen en de journaalberichten de beelden. Dus wilde hij graag een TV. Daarin had hij twee keuzes. Een wat duurdere die een goed beeld gaf en geen storing veroorzaakte op de apparatuur van de buren en een wat goedkopere, waar het beeld af en toe van weg kon vallen en die mogelijk storing zou veroorzaken op andere apparatuur. Omdat zijn budget beperkt was, koos hij voor de goedkopere variant. Want iets is beter dan niets, dacht hij. Maar nog voor hij naar de winkel ging, kwam er een aardige oudtante langs waar hij ooit de tuin voor had opgeknapt. Die gaf hem een leuke aanvulling, waardoor de duurdere TV binnen bereik lag. De man wist echter nog veel meer bestedingen voor dat extra geld en dus besloot hij toch voor de goedkopere variant te gaan.

Het resultaat laat zich raden. De buren barstte van de overlast door de storingen die zij ondervonden op hun apparatuur en het beeld viel dermate vaak weg, dat hij uiteindelijk een soort veredelde radio overhield. Het enige dat restte was dat hij kon zeggen "ik heb een TV".

Een gemeente had al een tijdje een verkeersstroom die niet geheel voldeed. Om dat probleem op te lossen wilde de gemeente een ringweg aanleggen. Daarin had zij de keuze tussen een duurdere variant die het probleem naar alle waarschijnlijkheid redelijk tot goed zou oplossen zonder al te veel toename van overlast voor de omliggende wijken en een goedkopere, die een paar vervelende knelpunten kende en dwars door een grote woonwijk moest. Doordat de gemeente mee had gewerkt aan het realiseren van een tramlijn voor de provincie, had ze 40 miljoen extra gekregen waarmee het verschil tussen de goedkopere en de duurdere variant ruimschoots werd goedgemaakt. En toch bleef de goedkopere variant als één der twee acceptabele alternatieven op het programma staan. Het zal toch niet……