Verslagnummer: 4
Gemaakt door: Omayma, Lamjae, Fadoua, Zineb en Fatima.
Stad: ChefChaoun
Datum: 30 april 2005

Vertrek vanuit Tetouan richting CheafChaoun:
Zoals gewoonlijk stonden wij vroeg op. Om ongeveer 7:00 uur gingen wij douchen en daarna ontbijten. Hierna vetrokken wij richting de stad ChefChaoun.
Na één uur en een kwartier zijn wij aangekomen in ChefChaoun en gingen wij met de bus het terrein van het mooie en luxe hotel op. Nadat iedere groepje van 2 of 4 een kamer kreeg, gingen wij beneden in de woonkamer lekker uitrusten. Vervolgens liepen wij naar de overkant van de stad om daar in een restaurant te lunchen. Onderweg daar naartoe, ongeveer een half uur, zagen wij jongeren aan het voetballen, anderen aan het basketballen. Het voetballen gebeurde niet op een groen voetbalveld, en het basketbalveldje is ook niet voorzien van asfalt. Beide terreinen hebben wel een hele harde ondergrond en rondom is er hekwerk geplaatst waardoor de bal vaak beneden gehaald moe(s)t worden. Deze voorzieningen stellen niets voor in vergelijking met wat wij hier in Leiden hebben (sportkooi bijvoorbeeld).
De stad ChefChaoun is een hele mooie stad. Het heeft hoge bergen en mooie bos. Wij hebben van de inwoners begrepen dat, hoog in de bergen apen en wilde zwijnen leven.

Het weeshuis en het gezellige plein:
Na een half uurtje lopen kwamen wij aan in het restaurant waar wij lekker gegeten hebben.
Daarna liepen wij langs historische monumenten op weg naar het weeshuis waar wij gingen helpen met koken voor weeskinderen. Maar voordat het zover was, gingen onze begeleiders, Said en Mohammed boodschappen doen. In de tussentijd hebben wij ons kunnen vermaken op een gezellig plein waar relatief veel toeristen aanwezig waren. Ook gingen wij spulletjes kopen voor ons zelf of onze familie. Zo hebben wij bijvoorbeeld een bal gekocht en heeft Milouda (begeleidster) een “darbouqa” een soort trommel gekocht. Oh ja, nog even dit. Op het plein liep een vrouw rond die zomaar Soufian een klap op zijn hoofd gaf. Daarna gaf zij iemand anders een klap op zijn kont.
Verder was op het plein een ploeg bezig met het opnemen van een soort film. Het is alleen jammer dat af en toe het winkelende publiek door een agent werd tegengehouden om een opname mogelijk te maken. Zelf hebben wij daar ook last van gehad.
De auto met de boodschappen mocht niet van de politieagent door en moesten de boodschappen zo een 300 meter worden gesjouwd worden om bij het weeshuis te komen.. Gelukkig was dit niet zo een probleem, want met een paar van onze sterke jongens als Azzedine is dit probleem gauw opgelost. Een paar keer heen en weer lopen en de boodschappen stonden in het weeshuis.

Later in de middag zijn wij in het weeshuis gaan helpen met koken en serveren. Maar voordat het eten klaar was gingen wij lol maken. Hassan ging rappen (Ali B) en dansen. Ongeveer 162 weeskinderen waren hier heel blij mee. Hiervan is overigens een film gemaakt.


Serveren:
Ieder van ons kreeg de verantwoordelijkheid over een tafel, aan elke tafel zitten ongeveer 8 kinderen. Zij hoefden helemaal niets te doen. Wij hebben geserveerd en afgeruimd, alleen de afwas hebben wij niet gedaan.

Televisietoestel:
Wij hebben van het geld dat door onze ouders is ingezameld besloten een televisie voor de kinderen te kopen, omdat wij gehoord hebben dat zij een hele slechte tv hebben.
Na het eten gingen Azzedine en Hanae de tv aanbieden, vervolgens heeft één van de weeskinderen een hele mooie speech gehouden als dank voor de tv en alles wat wij voor ze gedaan hebben.

Hoog bezoek:
Op deze avond kwamen ook belangrijke mensen langs. Het zijn volgens Mohammed de burgemeester en commissaris van de koning. Wij hebben nog een foto met ze gemaakt.

(Schijn)huwelijk van Mohammed:
Erg moe zijn wij rond 00:00 uur weer lopend terug naar het hotel om daar het (schijn)huwelijk van Mohammed (onze begeleider) te vieren. Toen wij in het hotel aankwamen, kregen wij, hoewel het wat aan de late kant was, een mooie ruimte om dit feest te organiseren. Heel officieel, met eieren, henna en koekjes is Mohammed in geleende traditionele kleding in het huwelijk getreden. Alleen de bruid kwam nooit opdagen. Wij hadden het zo gezellig dat de filmmakers van het plein een paar keer wakker werden en gingen klagen bij het hotelpersoneel. Wij hadden even last van ze op het plein, zij hadden last van ons in het hotel.
De volgende ochtend nadat we ontbeten hebben, vetrokken wij naar de stad Alhoceima.

Om misverstanden te voorkomen: Mohammed is getrouwd en heeft twee kinderen. Van een huwelijk in ChefChaoun was geen sprake, het was meer een ontspannend onderdeel.

Wordt vervolgd..

Het Powerteam
Voor meer informatie over het Empowerment algemeen kijk op powerplein.nl
Wil jij meer weten over het Empowermentproject Leiden neem dan contact op met Said Amghar, tel: 5219253 - 0623746883 of e-mail: s.amghar@lwo.nl