Beste bewoners,

Nog niet zo lang geleden voelden wij ons thuis in een land dat in de
hele wereld gezien werd als een vrije, open, verdraagzame, humane en solidaire samenleving, waar land- en stadgenoten – ongeacht hun ras, geloof, geaardheid, afkomst of positie - zich vrij en veilig op hun gemak voelden. Dat beeld, dat gevoel is wreed verstoord.

De discussies over oorzaken, schuld en harde maatregelen laaiden hoog op.
Avond aan avond vulde het scherm zich met hele en halve deskundigen die hun duit in het zakje doen. Soms aangrijpend, soms verstandig en verhelderend. Maar ook nogal eens ongenuanceerd, kwetsend, kortzichtig en soms verbijsterend. In verwarde tijden is het niet eenvoudig om het goede spoor te vinden. Nederland is op zoek.

Wat goed is dat er nu in elk geval gepraat wordt. Niet alleen over
elkaar, maar ook steeds meer met elkaar. Een eerste noodzaak is dat we daarin een harde grens trekken. Aan de ene kant vind je alle mensen die het vaak hevig met elkaar oneens kunnen zijn maar over één ding een vastberaden keuze maken: in een meningsverschil grijp je nooit naar geweld. Dan ga je een grens over die beschaving heet. Dat kan niet, dat mag niet, dat willen we niet.

Aan die kant van de grens vind je de vele miljoenen goedwillende mensen, allochtonen, autochtonen, christenen, moslims, atheïsten van alle politieke en andere kleuren. Aan de andere kant van deze grens staat een kleine groep. De extremisten. Zij kiezen voor geweld. Zij vinden dat zelfs gerechtvaardigd. Zij vermoorden het vrije woord en steken moskeeën of kerken in brand. Zij ontwrichten de samenleving.

Tegenover die kleine groep extremisten zijn wij met talloos velen. En toch maakt het ons bang. Bang dat hun geweld steeds meer onze vrije samenleving gaat infecteren. Bang dat we onze redelijkheid, onze vreedzaamheid, onze verdraagzaamheid, onze democratische waarden en omgangsvormen niet hoog kunnen houden tegenover hun wapens. Wat kunnen wij met onze woorden, met onze waarden met onze houding tegenover hun agressie? Hoe beschermen wij wat weerloos lijkt en de moeite waard is te behouden?

Nu de eerste emoties wat zijn geluwd, lijkt het tijd voor een goed en
indringend gesprek. Burgemeester en wethouders van Leiden willen dat de komende weken op verschillende plekken in de stad organiseren. Geen lange verhalen van deskundigen of functionarissen. Maar een direct gesprek tussen u en andere inwoners van deze stad: autochtoon, allochtoon, jong, oud, geslaagd of nog zoekend, gewoon burgers van Leiden. Een goed gesprek.
Recht voor zijn raap over wat je voelt en vindt, maar altijd binnen de hierboven getrokken grens. Vooral ook een gesprek over hoe we het ‘met elkaar samenleven’ verder vorm willen geven.

In de maanden januari en februari 2005 zullen vier gesprekken op vier locaties in de stad plaatsvinden:

Maandag 24 januari Buurtcentrum De Kooi Driftstraat 49
Donderdag 10 februari De Waag Aalmarkt 21
Donderdag 24 februari Buurthuis Morschwijck Topaaslaan 19
Woensdag 9 maart Rijn en Vliet Aaltje Noordewierlaan 1

De gesprekken beginnen om 20.00 (inloop vanaf 19.45) en duren tot 21.30 uur.

Wethouder Wim de Boer treedt op als gespreksleider. Wij hopen velen van u te zien en te horen!

Namens het college van burgemeester en wethouders,

Henri Lenferink
Burgemeester van Leiden